درباره‌ی

… نويسنده يک پهلوان است. با تک تک آدم هاي قصه اش کشتي مي گيرد. سينه به سينه آدم هاي قصه مي شود. شکست مي خورد، اشک مي ريزد و باز به ميدان بر مي گردد. شما و هر کي اثر را مي خوانيد داور اين مسابقه هستيد. اين مسابقه را نمي شود نيمه کاره گذاشت. آدم هاي قصه ي ناتمام زندگي نويسنده را تباه مي کنند. نويسنده هر چه قصه ناتمام بيشتري داشته باشد، بدبخت تر و افسرده تر است. مثل پهلوان هاي قديم گاهي 3 شبانه روز يا 3 سال طول مي کشد تا شانه حريف را به خاک ماليد. نمي شود نيرنگ زد. يک طوري همه مي فهمند. من از اين که نمي شود اين قصه ها را تمام کرد، زجر مي کشم. عده اي نمي خواهند همه چيز تمام شود. کاري مي کنند که نويسنده خواب راحت نداشته باش. ببينيد نويسنده هاي ما چقدر قصه نانوشته دارند. چقدر قصه ها فقط در ذهن شان تلنبار شده. عمداً کاري مي کنند که مخ نويسنده از اين همه قصه بترکد يا خودش را بکشد. ….. و نگاهم فقط به تو بود.